Heksenzielen

Vol beschuldigende woorden
Omringd door vragen en frustratie
Gedrenkt in angst voor het onbekende
Verstrengeld in een zoektocht
Zonder antwoorden op onbestaande vragen
Daarmee stonden zij
In schaamte en daar voorbij
Reddeloos verloren
Samen, zij aan zij
Geen compassie, hulp of mededogen
Beschuldigd vol venijn
Gepijnigd en gebroken
Menselijkheid heeft hen verlaten
Reddeloosheid is wat hen vervuld
Verstoken van warmte of omarming
In vlees en ziel gebonden
Aan hun voeten donkere diepten
Gevuld met angst voor de verlossing
Bittere beloften van meer pijn
Met het luikende ochtendgloren
Verwarmd door nog meer haat
Gezichten die vervagen
In vlammende verlossing
Beroep op laatste krachten
Geeft bevrijding van de ziel

Mijn tuin

Eeuwige strijd
met diepe sensaties
vol verwondering
wilskracht en ontroering
verbetenheid
aaneenrijging van mooie momenten
teleurstellingen
ideeën en plannen
plooien en reikend
graven
toegeven
genieten en ervaren
delen
sturen
voelen en beleven
strijdlustig
vol energie
een oneindig gevecht
en moeder Aarde wint

Koning winter

Koning winter
Is in een speelse bui,
Plagend en tergend
laat hij het voorjaar ruiken
maar schudt dan giechelend
sneeuwvlokken uit de wolken.
Laat westenwinden met die uit het oosten stoeien
en geselt de tedere voorjaarsscheuten
met vrieskoude zweepslagen.
Leunt achterover in zijn troon van ijs
genietend van zijn macht
over het voorjaarsparadijs.

Staren

Blootsvoets over koude tegels

wordt ik getrokken naar het raam

de laatste zonnestralen

roepen, wenken, lonken

warme gele en rode kleuren

weven mijn gedachten

tot een warme deken

spinnen fantasieën,

gedachten vol beloften

voor alle tijd die komen gaat

smelten mijn verlangens samen

tot een wonderlijke loper

reikend tot oneindigheid

Ik sta

Ik sta

met mijn voeten

stevig op de aarde

Woelige herfstwind

heeft geen houvast

Ik sta

diep geworteld

in de grond

Mijn gezicht

naar boven opgeheven

Ik sta

mijn IK

volledig uit te strekken

Mijn zintuigen reikend

tot een niet bestaande rand

Ik sta

de energie te absorberen

Ik sta..

Ben één met heel het land…

 

Eindeloze stroom

blootsvoets laat ik water over mijn tenen kabbelen

ik voel het zand onder mijn voeten verdwijnen

langzaam loop ik verder in het roepende water

warme zon schijnt op mijn lichaam

met een rilling verwerkt mijn lijf

het groter wordende temperatuurcontrast

en voel een genietende huivering

verder stap ik in de stroom

voel het water duwen, trekken, lonken

sluit mijn ogen en laat mijn geest vooruit stromen

steeds sneller en bruisender

aaiend en flirtend met zand en stenen

glinsterend knipogen naar de zon en de strelende lucht

verdiepend, meevoerend, verder en verder

langs onbekende oever

uitstrekkend tot een eindeloze reis