De toekomst lacht

Ik hoor het kabbelende beekje

en zie een kleine brug

de overkant is vol mysterie

een nieuwe wereld

nieuwsgierig loop ik verder

op de eerste plank sta ik stil

wil ik wel hier oversteken?

is er wel een weg terug?

ik zie het pad daar kronkelen

verdwijnen

tussen beuk en eik

kijk naar het water

eindeloze stroom

de overkant lijkt me te roepen

wenkt, en trekt me er naar toe

een blije nieuwe spanning

trekt me over de kleine brug

ik kijk achterom en weet

dat daar alleen verleden ligt

voor me ligt de toekomst

bij elke boom iets nieuws

elke bocht en elke heuvel

maakt beloftes, eindeloos

onbetreden paden, nieuwe mensen

de toekomst lacht

ik lach terug…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s