De steen

Ik lig

op een steen

en voel

het koele, ruwe oppervlak

bewerkt door ontelbare regendruppen

beschenen door eindeloze zonnestralen

gepolijst door het geduld van eeuwen

ik lig

op een steen

en voel

het geheel

waar deze uit voortkwam

de verbondenheid

met de massa van Moeder Aarde

ik lig

op  een steen

en voel

de stille aanwezigheid

van duizenden levensvormen

die eens het oppervlak beroerden

gebeiteld in zijn geheugen

stralend  in mijn ziel

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s